آکنه چگونه تشکیل میشود؟
آکنه که معمولاً به عنوان جوش شناخته میشود، اغلب روی صورت، گردن، سینه، پشت، شانهها و بازوها ایجاد میشود. این بیماری ناشی از انسداد غدد چربی در پوست است. این بیماری معمولاً در دوران نوجوانی ظاهر میشود و بیماران معمولاً پوست چربی دارند. آکنه ممکن است با افزایش سن بهبود یابد، اما آکنه درمان نشده میتواند جای زخمهای دائمی به جا بگذارد. علاوه بر این، آکنه میتواند باعث بدشکلی و پریشانی روانی شود. به همین دلایل، آکنه باید توسط پزشکان متخصص درمان شود.
تصور میشود عوامل متعددی در تشکیل آکنه نقش دارند.
• هورمونهای مردانه در دوران بلوغ افزایش مییابند و غدد چربی پوست را تحریک و بزرگ میکنند.
• غدد چربی مادهای روغنی به نام سبوم تولید میکنند. سبوم (روغن) در مجرای چربی چسبنده میشود و میتواند باعث گرفتگی مجرا شود.
• باکتریها در مجاری چربی تکثیر میشوند. این باکتریها مواد شیمیایی آزاد میکنند که واکنشی ایجاد میکنند و انسداد مجاری چربی را آسانتر میکنند. مجاری چربی مسدود شده منجر به ظهور ضایعات آکنه به نام کومدون میشود که یا بدون سر هستند یا جوش سرسیاه دارند. متعاقباً، سبوم، باکتریها و سلولها تجمع مییابند و باعث قرمزی، تورم و انواع ملتهب آکنه میشوند.
آیا رژیم غذایی در ایجاد آکنه نقش دارد؟
آکنه ناشی از غذا نیست. رژیمهای غذایی محدودکننده پوست شما را بهبود نمیبخشند. سالهاست که شکلات و غذاهای چرب به عنوان علل آکنه شناخته میشوند، اما این موضوع از نظر علمی ثابت نشده است.
برای جوش صورت چه نوع پاکسازی باید انجام شود؟
مراقبت روزانه از صورت باید شامل شستن صورت با یک پاککننده و آب ولرم باشد. از پاککنندههای شیری (شیرپاککن) باید اجتناب شود. پاککنندههایی با pH 5.5 ترجیح داده میشوند. شستشوی بیش از حد و مالش بیش از حد میتواند آکنه را تحریک کند.
چگونه از لوازم آرایشی برای آکنه استفاده میشود؟
افراد مبتلا به آکنه میتوانند به راحتی از آرایش چشم، رژگونه و رژ لب استفاده کنند. با این حال، مهم است که کرم پودر و پودری که روی سطح پوست زده میشود، بدون روغن و بر پایه آب باشد. در حالت ایدهآل، محصول باید دارای برچسب "غیر جوشزا" و "بدون روغن" باشد. پودرهای بدون روغن را میتوان به عنوان کانسیلر استفاده کرد. اسپریها و ژلهای مو را باید از صورت دور نگه داشت.
آیا ارتباطی بین جوش صورت و بیماریهای داخلی وجود دارد؟
امروزه میدانیم که آکنه ناشی از بیماریهای داخلی نیست. فقط در مواردی که آکنه طولانی مدت باشد و به درمان پاسخ ندهد و با ریزش مو یا افزایش رشد مو همراه باشد، ممکن است عدم تعادل هورمونهای جنسی وجود داشته باشد. در این موارد، متخصص پوست شما آزمایشهایی را تجویز میکند.
آیا استرس میتواند باعث آکنه شود؟
استرس علت اصلی آکنه نیست، اما میتواند به دلیل آزاد شدن هورمونهای خاص در دورههای استرسزا، باعث ایجاد یا بدتر شدن جوشها شود.
آیا فعالیت جنسی روی جوش صورت تأثیر دارد؟
مطالعات علمی هیچ ارتباطی بین فعالیت جنسی و آکنه پیدا نکردهاند.
اطلاعات عمومی در مورد درمان آکنه:
آکنه را میتوان به طور موثر درمان کرد، اما درمان به کندی پیش میرود. بهبود در درمان آکنه در ماه دوم تا سوم شروع میشود و بهبودی کامل بین ۴ تا ۸ ماه حاصل میشود. ممکن است آکنه، به خصوص در ماه اول، بدتر شود. بهبود زمان میبرد. متخصصان پوست درمانها را بر اساس نوع آکنه تعیین میکنند. گاهی اوقات، بثورات آکنه مانند میتوانند به دلایل دیگری مانند آرایش، لوسیون یا داروها رخ دهند. هنگام مشاوره با متخصص پوست، مهم است که تمام داروها و محصولاتی را که استفاده میکنید به وضوح بیان کنید. متخصص پوست شما ممکن است کرمها، ژلها یا لوسیونهایی را توصیه کند که از انسداد مجاری چربی جلوگیری کرده و باکتریها را کاهش میدهند. این محصولات اغلب میتوانند باعث خشکی، قرمزی و پوسته پوسته شدن شوند. در ابتدا، داروها به صورت یک لایه بسیار نازک اعمال میشوند. در صورت لزوم، ممکن است در طول هفته اول درمان، یک روز در میان استفاده شوند. آنتیبیوتیکها باکتریهای موجود در فولیکولهای مو را کاهش میدهند که باعث کاهش قرمزی و التهاب میشود. قرصهای ضدبارداری نیز برای این منظور استفاده میشوند زیرا به طور قابل توجهی آکنه را در زنان بهبود میبخشند.
درمان آکنه خفیف:
آکنه خفیف به صورت جوشهای سرسیاه (کومدونهای باز) یا برآمدگیها و جوشهای کوچک بروز میکند و با ژلها، محلولها و لوسیونهای مختلف درمان میشود. استفاده از ویتامینها و مواد معدنی اضافی در درمان مفید نبوده است. صورت خود را با آب و با استفاده از یک پاککننده ملایم بشویید. محصولات آکنه را با پخش کردن آنها در کل ناحیه آسیبدیده، نه فقط استفاده از آنها روی نقاط جداگانه، استفاده کنید. اگر به دلیل دارو سوزش ایجاد شد، درمان را قطع کرده و با پزشک خود مشورت کنید. برای آکنه خفیف، داروهای موضعی که روی پوست اعمال میشوند اغلب ترجیح داده میشوند: بنزوئیل پراکسید (Aknefug، Benzac، Aksil، Benzamycin)، اسید آزلائیک (Skinoren، Azelderm)، آنتیبیوتیکها: کلیندامایسین، اریترومایسین، تتراسایکلین (Cleocin، Aknilox، Eryacne، Imex)، رتینوئیدها: ترتینوئین، ایزوترتینوئین، آداپالن (Tretin، Acnelyse، Isotrexin، Differin).
درمان با اسیدهای میوه - لایه برداری:
در سالهای اخیر، اسیدهای میوه نیز در درمان آکنه نقش داشتهاند. نمونههایی از این محصولات که نیمهآرایشی و تا حدودی دارویی محسوب میشوند، شامل اسید گلیکولیک، اسید لاکتیک و اسید ماندلیک هستند. آنها به صورت کرم و ژل با غلظت ۵ تا ۲۰ درصد برای استفاده در منزل موجود هستند. آنها برای کمک به درمان آکنه یا مراقبتهای پس از درمان استفاده میشوند. همچنین برای کنترل تولید چربی در پوستهای چرب و درمان آکنه خفیف ناشی از چربی اضافی توصیه میشوند.
اسیدهای میوه پوست را لایه برداری و تجدید میکنند، منافذ را تمیز نگه میدارند و در نتیجه از آکنه جلوگیری میکنند. غلظتهای بالای اسیدهای میوه، مانند ۵۰ تا ۹۰ درصد، در درمان از طریق کاربردهای داخل مطب نیز استفاده میشوند. در این کاربرد، تحت نظارت پزشک، محلول اسیدی روی پوست مالیده میشود، چند دقیقه میماند و سپس شسته میشود. این کاربردها را میتوان در فواصل ۱ تا ۴ هفته تکرار کرد.
لایه برداری میتواند به عنوان یک درمان حمایتی در درمان آکنه استفاده شود. علاوه بر این، روشی مؤثر برای کاهش جای زخم پس از درمان است. پزشک شما ممکن است بسته به نوع، شدت و وسعت آکنه شما، یک یا چند مورد از داروهای فوق را توصیه کند. این روشهای درمانی، تسکین موقت آکنه را فراهم میکنند و بیماران ممکن است گاهی اوقات نیاز داشته باشند که این درمانها را سالها ادامه دهند. با این حال، داروی رتینوئید سیستمیک معروف به "روآکوتان"، پس از مقدار مشخصی استفاده، باعث تسکین دائمی آکنه میشود. بنابراین، در سالهای اخیر به یک انتخاب محبوب در بین پزشکان و بیماران تبدیل شده است. برای اطلاعات دقیق در مورد "روآکوتان"، میتوانید موضوع "درمان آکنه شدید" (در زیر) را مرور کنید.
درمان آکنه شدید
آکنه شدید به صورت کیست و ندولهای ملتهب روی صورت و گاهی اوقات روی کمر و باسن ظاهر میشود. امروزه، آکنه شدید با داروهای حاوی رتینوئیدهای سیستمیک به نام "ایزوترتینوئین" (Zoretanin، Aknetrent، Roaccutane) به طور کامل از بین میرود. شایعترین عوارض جانبی ایزوترتینوئین عبارتند از:
• عوارض جانبی تراتوژنیک: بیماران زن نباید در طول مصرف این داروها باردار شوند. بارداری تا یک ماه پس از اتمام درمان ممنوع و توصیه نمیشود. رتینوئیدها باعث ناباروری نمیشوند.
• خشکی: رتینوئیدها میتوانند باعث خشکی بیش از حد پوست و غشاهای مخاطی (بینی، لبها و چشمها) شوند.
• تغییرات در مقادیر خون: ممکن است سطح چربی خون افزایش یابد (تری گلیسیرید و کلسترول)؛ آنزیمهای کبدی نیز ممکن است موقتاً بالا بروند.
در طول درمان با رتینوئیدهایی مانند روآکوتان، بیماران باید از نزدیک تحت نظر باشند و در فواصل زمانی مشخص چکاپ شوند و آزمایش خون انجام شود. بنابراین، پزشک باید در این زمینه به اندازه کافی متخصص و باتجربه باشد و بیمار نیز باید به تاریخهای تعیینشده برای پیگیری پایبند باشد.
درمان جای جوش (آکنه)؛
جای جوش به دو دسته اصلی سطحی و عمیق تقسیم میشود.
جای جوش (اسکار آکنه) سطحی:
اینها جای زخم هایی هستند که لایه بالایی پوست را تحت تأثیر قرار می دهند. این جای زخم ها بیشتر پس از درمان آکنه ظاهر می شوند و به صورت گودال ها و فرورفتگی های خفیف روی زمینه ای از قرمزی دیده می شوند. جای زخم های سطحی آکنه معمولاً با روش های لایه برداری سطحی پوست مانند لایه برداری شیمیایی قابل رفع هستند، اما جای زخم های آکنه ای که بهبود نمی یابند را می توان به راحتی با لیزر فرکشنال درمان کرد.
جای جوش عمیق:
جای آکنه آیسپیک (Ice-pick، شبیه سوراخ یخشکن):
جای جوشهای آیس پیک، فرورفتگیهای نقطهای هستند که معمولاً قطری کمتر از ۲ میلیمتر دارند و روی پوست طوری ظاهر میشوند که انگار با آیس پیک سوراخ شدهاند. اگرچه این جای جوشها نسبتاً کوچک هستند، اما میتوانند بسیار عمیق باشند و گاهی حتی به لایه چربی زیر جلدی نیز نفوذ میکنند. بنابراین، درمان با لیزر بهترین گزینه برای جای جوشهای «آیس پیک» است. در بین سیستمهای لیزر، مؤثرترین و کمعارضهترین سیستم، لیزر CO2 فرکشنال است.
جای آکنه باکسکار (Boxcar، شبیه واگن باری):
اینها جای جوشهایی هستند که به شکل گرد یا بیضی شکل ایجاد میشوند.
جای جوش موجدار (اسکار رولینگ):
این نوع جای جوش که معمولاً عمیق هستند، از لایههای پایینی پوست در زیر لایه بالایی منشأ میگیرند. در حالی که درمان این نوع جای جوش دشوارترین نوع است، درمان با لیزر CO2 فرکشنال تا 80٪ بهبودی را نشان میدهد. در سطح جهانی، درمان با لیزر CO2 فرکشنال موثرترین روش درمانی برای انواع جای جوش (جای جوش، جای سوختگی، جای زخم) است. برای اطلاعات بیشتر در مورد این درمان، لطفاً اینجا کلیک کنید.
منبع آرشیوی
مقاله اصلی را از سایت قدیمی باز کنید.
← همه مقالات