آکنه که معمولاً به عنوان جوش شناخته می‌شود، اغلب روی صورت، گردن، سینه، پشت، شانه‌ها و بازوها ایجاد می‌شود. این بیماری ناشی از انسداد غدد چربی در پوست است. این بیماری معمولاً در دوران نوجوانی ظاهر می‌شود و بیماران معمولاً پوست چربی دارند. آکنه ممکن است با افزایش سن بهبود یابد، اما آکنه درمان نشده می‌تواند جای زخم‌های دائمی به جا بگذارد. علاوه بر این، آکنه می‌تواند باعث بدشکلی و پریشانی روانی شود. به همین دلایل، آکنه باید توسط پزشکان متخصص درمان شود.
تصور می‌شود چندین عامل در تشکیل آکنه نقش دارند:
• هورمون‌های مردانه در دوران بلوغ افزایش می‌یابند و غدد چربی پوست را تحریک و بزرگ می‌کنند.
• غدد چربی ماده‌ای روغنی به نام سبوم تولید می‌کنند. سبوم (روغن) در مجرای چربی چسبنده می‌شود و می‌تواند باعث گرفتگی مجرا شود.
• باکتری‌ها در مجاری چربی تکثیر می‌شوند. این باکتری‌ها مواد شیمیایی آزاد می‌کنند که واکنشی ایجاد می‌کنند و انسداد مجاری چربی را آسان‌تر می‌کنند. مجاری چربی مسدود شده منجر به ظهور جوش‌هایی به نام کومدون می‌شوند که یا بدون سر هستند یا جوش سرسیاه دارند. سپس، سبوم، باکتری‌ها و سلول‌ها تجمع می‌یابند و باعث قرمزی، تورم و انواع ملتهب آکنه می‌شوند.
آیا رژیم غذایی در ایجاد آکنه نقش دارد؟
آکنه ناشی از غذا نیست. رژیم‌های غذایی محدودکننده پوست شما را بهبود نمی‌بخشند. سال‌هاست که شکلات و غذاهای چرب به عنوان علل آکنه شناخته می‌شوند، اما این موضوع از نظر علمی ثابت نشده است.
برای درمان جوش صورت چه نوع پاکسازی باید انجام شود؟
مراقبت روزانه از صورت باید شامل شستن صورت با یک پاک‌کننده و آب ولرم باشد. از پاک‌کننده‌های شیری‌شکل باید اجتناب شود. پاک‌کننده‌هایی با pH 5.5 ترجیح داده می‌شوند. شستشوی بیش از حد و مالش بیش از حد می‌تواند آکنه را تحریک کند.
چگونه از لوازم آرایشی برای درمان آکنه استفاده می‌شود؟
افراد مبتلا به آکنه می‌توانند به راحتی از آرایش چشم، رژگونه و رژ لب استفاده کنند. بسیار مهم است که کرم پودر و پودری که روی سطح پوست زده می‌شود، بدون روغن و بر پایه آب باشد. در حالت ایده‌آل، محصول باید دارای برچسب «غیر جوش‌زا» و «بدون روغن» باشد. پودرهای بدون روغن را می‌توان به عنوان کانسیلر استفاده کرد. اسپری‌ها و ژل‌های مو را باید از صورت دور نگه داشت.
آیا ارتباطی بین جوش صورت و بیماری‌های داخلی وجود دارد؟
امروزه می‌دانیم که آکنه ناشی از یک بیماری داخلی نیست. فقط در مواردی که آکنه مداوم باشد و به درمان پاسخ ندهد، یا با ریزش مو یا افزایش رشد مو همراه باشد، ممکن است عدم تعادل هورمون‌های جنسی وجود داشته باشد. در این موارد، متخصص پوست شما آزمایش‌هایی را تجویز می‌کند.
آیا استرس می‌تواند باعث آکنه شود؟
استرس علت اصلی آکنه نیست، اما می‌تواند به دلیل آزاد شدن هورمون‌های خاص در دوره‌های استرس‌زا، باعث ایجاد یا بدتر شدن جوش‌ها شود.
آیا رابطه جنسی روی جوش صورت تأثیر دارد؟
مطالعات علمی هیچ ارتباطی بین فعالیت جنسی و آکنه پیدا نکرده‌اند.
اطلاعات عمومی در مورد درمان آکنه:
آکنه را می‌توان به طور موثر درمان کرد، اما روند درمان کند است. بهبود در درمان آکنه در ماه دوم یا سوم شروع می‌شود و بهبودی کامل بین ۴ تا ۸ ماه حاصل می‌شود. ممکن است آکنه، به خصوص در ماه اول، بدتر شود. بهبود زمان می‌برد. متخصصان پوست، درمان‌ها را بر اساس نوع آکنه تعیین می‌کنند. گاهی اوقات، بثورات شبه آکنه می‌توانند ناشی از عوامل دیگری مانند آرایش، لوسیون یا داروها باشند. مهم است که هنگام مشاوره با متخصص پوست، تمام داروها و محصولاتی را که استفاده می‌کنید به وضوح ذکر کنید.
متخصص پوست شما ممکن است کرم‌ها، ژل‌ها یا لوسیون‌هایی را توصیه کند که از انسداد مجاری چربی جلوگیری کرده و باکتری‌ها را کاهش می‌دهند. این محصولات اغلب می‌توانند باعث خشکی، قرمزی و پوسته پوسته شدن شوند. در ابتدا، دارو به صورت یک لایه بسیار نازک اعمال می‌شود؛ در صورت لزوم، می‌توان آن را به جای روزانه در هفته اول درمان، یک روز در میان استفاده کرد.
آنتی بیوتیک ها باکتری های موجود در فولیکول های مو را کاهش می دهند که باعث کاهش قرمزی و التهاب می شود.قرص های ضدبارداری نیز برای این منظور استفاده می شوند زیرا باعث بهبود قابل توجه آکنه در زنان می شوند.
درمان آکنه خفیف:
آکنه خفیف به صورت جوش‌های سرسیاه (کومدون‌های باز) یا کومدون‌های بسته و برجستگی‌ها بروز می‌کند و با ژل‌ها، محلول‌ها و لوسیون‌های مختلف درمان می‌شود. استفاده از ویتامین‌ها و مواد معدنی اضافی در درمان مفید نشان داده نشده است. صورت خود را با آب و با استفاده از یک پاک‌کننده ملایم بشویید. محصولات ضد آکنه را روی تمام نواحی آسیب‌دیده بمالید، نه فقط روی جوش‌های تکی.
در صورت تحریک پوست ناشی از دارو، درمان را متوقف کنید و با پزشک خود مشورت کنید.
برای آکنه خفیف، داروهای موضعی که روی پوست مالیده می‌شوند، اغلب ترجیح داده می‌شوند.
• بنزوئیل پراکسید (Aknefug، Benzac، Aksil، Benzamycin)
• اسید آزلائیک (اسکینورن، آزلدرم)
• آنتی‌بیوتیک‌ها: کلیندامایسین، اریترومایسین، تتراسایکلین (کلئوسین، آکنیلوکس، اریاکنه، ایمکس)
• رتینوئیدها: ترتینوئین، ایزوترتینوئین، آداپالن (ترتین، آکنلیز، ایزوترکسین، دیفرین)
درمان با اسیدهای میوه - لایه برداری:
در سال‌های اخیر، اسیدهای میوه نیز در درمان آکنه نقش داشته‌اند. نمونه‌هایی از این محصولات که نیمه‌آرایشی و نیمه‌دارویی محسوب می‌شوند، شامل اسید گلیکولیک، اسید لاکتیک و اسید ماندلیک هستند. این محصولات به صورت کرم و ژل با غلظت ۵ تا ۲۰ درصد برای استفاده در منزل موجود هستند. از آنها برای کمک به درمان آکنه یا مراقبت‌های پس از درمان استفاده می‌شود. همچنین برای کنترل چربی پوست چرب و درمان آکنه خفیف ناشی از چربی توصیه می‌شوند. اسیدهای میوه پوست را لایه‌برداری و تجدید می‌کنند، منافذ را تمیز نگه می‌دارند و در نتیجه از آکنه جلوگیری می‌کنند. فرمول‌های با غلظت بالای اسیدهای میوه (۵۰ تا ۹۰ درصد) نیز در درمان‌های مطبی استفاده می‌شوند. در این کاربرد، تحت نظر پزشک، محلول اسیدی روی پوست اعمال می‌شود، چند دقیقه می‌ماند و سپس شسته می‌شود. این کاربردها را می‌توان در فواصل ۱ تا ۴ هفته تکرار کرد.
لایه برداری می‌تواند به عنوان یک درمان حمایتی برای آکنه استفاده شود. علاوه بر این، روشی مؤثر برای کاهش جای زخم پس از درمان است.
بسته به نوع، شدت و میزان آکنه شما، پزشک ممکن است یک یا چند مورد از داروهای ذکر شده در بالا را تجویز کند.
روش‌های درمانی ذکر شده در بالا، تسکین موقت آکنه را فراهم می‌کنند و گاهی اوقات بیماران ممکن است نیاز داشته باشند که این درمان‌ها را سال‌ها ادامه دهند. با این حال، داروی رتینوئید سیستمیک معروف به "روآکوتان" پس از استفاده از دوز مشخصی، باعث تسکین دائمی آکنه می‌شود. بنابراین، در سال‌های اخیر به یک انتخاب محبوب در بین پزشکان و بیماران تبدیل شده است. برای اطلاعات دقیق در مورد "روآکوتان"، می‌توانید موضوع "درمان آکنه شدید" را مرور کنید.
درمان آکنه شدید:
آکنه شدید به صورت کیست و ندول‌های ملتهب روی صورت و گاهی اوقات روی کمر و باسن ظاهر می‌شود.
امروزه، آکنه شدید را می‌توان با داروهای حاوی رتینوئیدهای سیستمیک به نام «ایزوترتینوئین» (Zoretanin، Aknetrent، Roaccutane) به طور کامل از بین برد.
شایع‌ترین عوارض جانبی ایزوترتینوئین عبارتند از:
• عوارض جانبی تراتوژنیک: بیماران زن نباید در طول مصرف این داروها باردار شوند. بارداری تا یک ماه پس از اتمام درمان ممنوع و توصیه نمی‌شود. رتینوئیدها باعث ناباروری نمی‌شوند.
• خشکی: رتینوئیدها می‌توانند باعث خشکی بیش از حد پوست و غشاهای مخاطی (بینی، لب‌ها و چشم‌ها) شوند.
• تغییرات در مقادیر خون: ممکن است سطح چربی خون افزایش یابد (تری گلیسیرید و کلسترول)؛ آنزیم‌های کبدی نیز ممکن است موقتاً بالا بروند.
در طول درمان با رتینوئیدهایی مانند روآکوتان، بیماران باید از نزدیک تحت نظر باشند و در فواصل زمانی مشخص چکاپ شوند و آزمایش خون انجام شود. بنابراین، پزشک باید در این زمینه به اندازه کافی متخصص و باتجربه باشد و بیمار نیز باید به تاریخ‌های پیگیری تعیین‌شده پایبند باشد.
درمان جای جوش (اسکار آکنه):
جای جوش به دو دسته اصلی سطحی و عمیق تقسیم می‌شود.
جای جوش (اسکار آکنه) سطحی:
اینها جای زخم هایی هستند که لایه بالایی پوست را تحت تأثیر قرار می دهند. این جای زخم ها به خصوص پس از درمان آکنه ظاهر می شوند و به صورت گودال ها و فرورفتگی های خفیف روی زمینه ای از قرمزی دیده می شوند. جای زخم های سطحی آکنه معمولاً با روش های لایه برداری سطحی پوست مانند لایه برداری شیمیایی قابل رفع هستند، اما جای زخم های آکنه ای که بهبود نمی یابند را می توان به راحتی با لیزر فرکشنال درمان کرد.
جای جوش عمیق:
• جای جوش‌های آیس‌پیک: اینها فرورفتگی‌های نقطه‌ای هستند که معمولاً قطری کمتر از ۲ میلی‌متر دارند و روی پوست طوری ظاهر می‌شوند که انگار با آیس‌پیک سوراخ شده‌اند. اگرچه این جای جوش‌ها خیلی بزرگ نیستند، اما می‌توانند بسیار عمیق باشند و گاهی به لایه چربی زیر جلدی می‌رسند. بنابراین، بهترین درمان برای جای جوش‌های آیس‌پیک، درمان با لیزر است. در بین سیستم‌های لیزر، مؤثرترین و همچنین کم‌عوارض‌ترین سیستم، لیزر CO2 فرکشنال است.
• جای جوش های جعبه ای: این نوع جای جوش ها به شکل گرد یا بیضی شکل ایجاد می شوند.
• جای جوش رولینگ اسکار (مواج): این نوع جای جوش که معمولاً عمیق هستند، در اثر کشیده شدن لایه بالایی پوست به سمت داخل توسط لایه‌های پایینی ایجاد می‌شوند. این نوع جای جوش سخت‌ترین نوع برای درمان است، اما درمان با لیزر CO2 فرکشنال تا 80 درصد بهبودی را نشان می‌دهد.
لیزر درمانی CO2 فرکشنال موثرترین روش درمانی در سراسر جهان برای انواع اسکارها (اسکار آکنه، اسکار سوختگی، اسکار زخم) است.
منبع آرشیوی
مقاله اصلی را از سایت قدیمی باز کنید.
← همه مقالات