زونا زمانی رخ می‌دهد که ویروس آبله مرغان، یک بیماری دوران کودکی، دوباره فعال می‌شود. در افرادی که در دوران کودکی آبله مرغان گرفته‌اند، این ویروس تا آخر عمر در ریشه‌های عصبی به صورت خفته باقی می‌ماند. هنگامی که سیستم ایمنی بدن ضعیف می‌شود (به دلیل بیماری‌های تب‌دار، استرس، خستگی مفرط، پیری یا اختلالات خونی)، ویروس در امتداد اعصاب حسی حرکت می‌کند و به پوست می‌رسد.
درد معمولاً در مراحل اولیه وجود دارد و تا زمانی که بثورات ظاهر شوند، بسته به محل درد، این بیماری می‌تواند با شرایط حاد ایجاد کننده درد مانند بیماری قلبی، سنگ کلیه یا آپاندیسیت اشتباه گرفته شود. تشخیص پس از ایجاد بثورات آسان‌تر است. تاول‌های گروهی با فرورفتگی مرکزی، قرمزی و درد متناوب که به‌ویژه شب‌ها بیشتر می‌شود، باعث شده است که این بیماری به طور عامیانه "سوختگی شبانه" نامیده شود. این بیماری تقریباً سه هفته طول می‌کشد.
برای اینکه درمان‌های زونا مؤثر باشند، باید در ۷۲ ساعت اول پس از ظاهر شدن بثورات پوستی استفاده شوند.
درمان شامل داروهای ضد ویروسی، مسکن‌ها، ویتامین B کمپلکس، خمیرهای خشک‌کننده و گاهی اوقات کورتیزون است. در برخی افراد، به ویژه سالمندان، درد ممکن است پس از ناپدید شدن بثورات زونا ادامه یابد. این وضعیت که نورالژی پس از زونا (درد پس از زونا) نامیده می‌شود، می‌تواند بسیار شدید باشد و نیاز به درمان دارد.
درمان ضد ویروسی
قرص‌های آسیکلوویر (۴ گرم در روز)، قرص‌های والاسیکلوویر (۱۰۰۰ میلی‌گرم سه بار در روز)، فامسیکلوویر (۵۰۰ میلی‌گرم سه بار در روز)، فوسکارنت (برای بیماران ایدز).
منبع آرشیوی
مقاله اصلی را از سایت قدیمی باز کنید.
← همه مقالات