عفونت‌های قارچی توسط میکروارگانیسم‌هایی ایجاد می‌شوند که از انسان، حیوانات و خاک پخش می‌شوند و باعث بیماری در مو، پوست و ناخن‌ها می‌شوند. انواع اصلی آنها کاندیدا، درماتوفیت‌ها و تینه‌آ ورسیکالر هستند.
کاندیدا:
رایج‌ترین جنس کاندیدا، نوعی مخمر، کاندیدا آلبیکنس است. در واقع، کاندیدا به طور معمول در بدن ما، روی غشاهای مخاطی، پوست، واژن و دستگاه گوارش بدون ایجاد بیماری وجود دارد. با این حال، وقتی ایمنی بدن یا ناحیه‌ای ضعیف می‌شود، بیماری‌زا می‌شوند. علل اصلی عبارتند از: تعریق، اصطکاک، فضاهای بسته، چاقی، مصرف آنتی‌بیوتیک، کورتیزون و قرص‌های ضدبارداری، بارداری، دیابت، اختلالات هورمونی، اگزمای آتوپیک، بیماران HIV/AIDS، بیماران سرطانی و درمان‌های سرطان.
محل‌های اصلی عفونت کاندیدا روی پوست، دهان و زبان، زیر سینه‌ها، کشاله ران و زیر بغل (که چین‌های پوستی هستند)، ناخن‌ها و ناحیه اطراف ناخن‌ها و ناحیه تناسلی، به ویژه واژن در زنان، هستند.
این بیماری به صورت ضایعات کوچک و سفید شیری رنگ روی مخاط دهان ظاهر می‌شود که به مخاط می‌چسبند و اغلب از زیر آن خونریزی می‌کنند. در نوزادان، این بیماری به عنوان برفک دهان شناخته می‌شود.
آنها باعث ایجاد بثورات پوستی در نواحی که به هم ساییده می‌شوند، مانند زیر سینه‌ها، کشاله ران و بین انگشتان پا می‌شوند.
کاندیدیازیس ناخن، دست‌ها و پاها را تحت تأثیر قرار می‌دهد و معمولاً در موقعیت‌ها یا مشاغلی که شامل تماس مکرر با آب هستند، رخ می‌دهد. علائم رایج شامل تغییر رنگ و تغییر شکل ناخن‌های دست، دردی شبیه به پارونیشیا (عفونت ناخن)، تورم و ترشح اطراف ناخن است.
کاندیدا یکی از شایع‌ترین علل ترشحات و خارش واژن در زنان است. ترشحاتی شبیه شیر دلمه بسته، خارش شدید و قرمزی از علائم اصلی عفونت قارچی واژن هستند.
اقدامات احتیاطی عمومی برای جلوگیری از کاندیدیازیس واژن:
• پوشیدن لباس زیر نخی
• تعویض لباس شنا بعد از شنا
• نپوشیدن لباس زیر هنگام خواب
• دوش گرفتن کوتاه به جای حمام طولانی
• لباس‌های راحت، گشاد و عرق‌گیر بپوشید و مرتباً آنها را بشویید.
• خوردن ماست مفید است.
• درماتوفیت‌ها:
آنها روی پوست انسان، حیوانات و خاک یافت می‌شوند. از این منابع، می‌توانند به انسان منتقل شوند و باعث عفونت‌های قارچی در بدن، پوست، مو و ناخن شوند.
قارچ پوست سر معمولاً قبل از بلوغ ظاهر می‌شود. احتمال بروز آن در بزرگسالان کمتر است. علائم آن شامل ریزش مو به شکل سکه، قرمزی و پوسته پوسته شدن پوست سر است. در صورت تأخیر در درمان، علائمی مانند قرمزی، تورم و ترشح نیز ممکن است ایجاد شود. برای جلوگیری از قارچ پوست سر، باید از استفاده مشترک وسایلی مانند شانه و حوله خودداری شود.
علائم قارچ پوستی شامل قرمزی، پوسته پوسته شدن و بثورات گرد و حلقه‌ای شکل با اندازه‌های مختلف است. خارش ممکن است وجود داشته باشد یا نداشته باشد.
قارچ کشاله ران در مردان شایع‌تر است. ساختار آناتومیک آنها، آنها را بیشتر مستعد ابتلا به قارچ کشاله ران می‌کند. در این ناحیه، زخم‌های خارش‌دار با قرمزی حلقه‌ای شکل و لایه‌برداری ایجاد می‌شود. علائمی مانند بو و ترشح نیز ممکن است رخ دهد. التهاب پوستی ناشی از رطوبت و سایش نیز ممکن است با این بیماری همراه باشد.
عفونت‌های قارچی پا و دست به صورت پوسته پوسته شدن دست‌ها و پاها، لکه‌های سفید بین انگشتان پا، قرمزی، ترشح، بو و خارش بروز می‌کنند. همچنین ممکن است تاول‌های پر از مایع نیز ظاهر شوند.
قارچ ناخن می‌تواند به صورت ضخیم شدن، زرد شدن، تغییر رنگ، شکستگی و جدا شدن ناخن‌های دست یا پا بروز کند. ممکن است کل ناخن یا تنها بخشی از آن تحت تأثیر قرار گیرد. این بیماری معمولاً از طریق استخرهای شنا، وسایل مشترک یا پس از هرگونه آسیب به ناخن رخ می‌دهد.
تینه آ ورسیکالر:
این عفونت قارچی که معمولاً با نام سامیلی شناخته می‌شود، در واقع توسط قارچ‌هایی (مالاسزیا فورفور) که از قبل روی پوست ما وجود دارند، ایجاد می‌شود که به دلیل اثرات گرما، رطوبت و عرق، تغییر شکل داده و بیماری‌زا می‌شوند. این بیماری معمولاً به صورت لکه‌های قهوه‌ای یا سفید و کمی پوسته‌دار، به خصوص روی تنه و گردن و به ندرت روی صورت ظاهر می‌شود.
اقدامات احتیاطی عمومی در برابر بیماری‌های قارچی: رطوبت، گرما، تعریق، گردش هوای نامناسب، چاقی و بهداشت نامناسب، زمینه را برای عفونت‌های قارچی فراهم می‌کنند. علاوه بر این، ماهیت مسری آن، شیوع آن را تسهیل می‌کند. پای ورزشکار اغلب از طریق رختکن و دوش یا از طریق وسایل مشترک مانند کفش و جوراب منتقل می‌شود.
اقدامات لازم برای محافظت در برابر بیماری های قارچی:
• عدم استفاده مشترک از حوله و دمپایی
• در مکان‌های مشترک (مانند سونا، دوش، رختکن و استخر) دمپایی بپوشید.
• شستن روزانه پاها و تعویض روزانه جوراب‌ها
• از پوشیدن جوراب‌های مصنوعی خودداری کنید
• بعد از حمام، پاهای خود، به خصوص بین انگشتان پا را کاملاً خشک کنید و از پودرهای ضد قارچ برای کسانی که مستعد ابتلا به قارچ پای ورزشکار هستند، استفاده کنید.
• از پوشیدن کفش های تنگ، به خصوص در تابستان، خودداری کنید.
• در هوای گرم و مرطوب، از پوشیدن لباس‌های ضخیم، مصنوعی و عرق‌آور برای مدت طولانی خودداری کنید؛ در عوض، لباس‌های سبک و نازک را انتخاب کنید.
• بررسی حیوانات خانگی، بردن آنها به دامپزشکی در صورت ریزش مو.
• استفاده از کرم، دئودورانت و پودر ضد تعریق
تشخیص عفونت‌های قارچی: نمونه‌ای از ضایعه مشکوک با استفاده از روش خراشیدن گرفته شده و روی یک اسلاید شیشه‌ای قرار داده می‌شود. هیدروکسید پتاسیم برای حل کردن کراتین موجود در پوست اضافه می‌شود. تشخیص با مشاهده هیف‌های قارچی زیر میکروسکوپ انجام می‌شود. علاوه بر این، می‌توان کشت قارچی را برای شناسایی نوع و وجود قارچ انجام داد.
درمان عفونت‌های قارچی: درمان بیماری‌های قارچی امروزه بسیار آسان‌تر شده است. انواع مختلفی از داروهای ضد قارچ وجود دارد که به صورت قرص یا کرم موجود است. نوع و مدت درمان بسته به محل و نوع قارچ متفاوت است. به عنوان مثال، درمان قارچ بدن ممکن است 2 هفته طول بکشد، در حالی که درمان قارچ ناخن پا می‌تواند تا 4 ماه طول بکشد. به دلیل تمایل به عود و مسری بودن، بیماری‌های قارچی کاملاً باید تحت نظر متخصص پوست درمان شوند.
منبع آرشیوی
مقاله اصلی را از سایت قدیمی باز کنید.
← همه مقالات