ویتیلیگو یک بیماری شایع است که ۱ تا ۲ درصد از جمعیت را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری در زنان بیشتر از مردان شایع است. ۵۰ درصد از بیماران زیر ۲۰ سال سن دارند. این بیماری به صورت نواحی بزرگ یا کوچک از لکه‌های سفید روی بدن و صورت بروز می‌کند. در این نواحی لکه‌دار، سلول‌هایی که به پوست رنگ می‌دهند (رنگدانه) از بین می‌روند.
علت ویتیلیگو ناشناخته است. استرس می‌تواند ویتیلیگو را تحریک و تشدید کند. علاوه بر این، برخی بیماری‌ها در افراد مبتلا به ویتیلیگو بیشتر دیده می‌شوند (دیابت، اختلالات تیروئید مانند گواتر، آلوپسی آره‌آتا، لوپوس، کم‌خونی، کمبود ویتامین B12 و غیره).
ویتیلیگو از نظر ژنتیکی به ارث نمی‌رسد، اما استعداد خانوادگی در ۲۰ تا ۳۰ درصد موارد گزارش شده است.
درمان ویتیلیگو
PUVA
درمان با پسورالن شامل درمان با UVA (نور فرابنفش A) در اتاق درمان یا نور خورشید دو ساعت پس از مصرف خوراکی یا موضعی است. از آنجایی که درمان با نور طبیعی خورشید بی‌خطر نیست، درمان در کابین‌های UVA در مطب پزشکان مناسب‌تر است. این درمان دو بار در هفته انجام می‌شود. این یک درمان نسبتاً طولانی مدت است. پس از درمان باید از قرار گرفتن در معرض آفتاب خودداری شود؛ باید از عینک آفتابی استفاده شود و از کرم ضد آفتاب استفاده شود.
فتوتراپی UVB با باند باریک
درمان با نور فرابنفش B (UVB) دو تا سه بار در هفته در کابین انجام می‌شود. چون نیازی به مصرف خوراکی دارو نیست، دوره پس از درمان راحت‌تر سپری می‌شود.
درمان‌های کورتیزون
درمان می‌تواند با کورتیزون به شکل کرم، تزریق یا قرص انجام شود. به دلیل عوارض جانبی آن، درمان با کورتیزون نمی‌تواند طولانی مدت استفاده شود. کرم‌ها و لوسیون‌های پوشاننده را می‌توان در نواحی آسیب‌دیده برای پنهان کردن ظاهر لکه‌های سفید استفاده کرد.
پیمکرولیموس و تاکرولیموس
ممکن است در ترکیب با کرم‌های موضعی کورتیکواستروئید توصیه شود.
بتاکاروتن و داروهای آنتی‌اکسیدان
بتاکاروتن، سلنیوم، ویتامین C و ویتامین A، در کنار سایر آنتی‌اکسیدان‌ها، از عواملی هستند که در تشکیل رنگدانه نقش دارند. آنها معمولاً علاوه بر سایر درمان‌ها توصیه می‌شوند.
درمان با لیزر
گزارش شده است که درمان با لیزر اگزایمر نتایج موفقیت‌آمیزی داشته است. با این حال، این روش گران‌قیمت است. نتایج بلندمدت آن هنوز مشخص نیست. در سال‌های اخیر، کرم‌های حاوی پیمکرولیموس یا تاکرولیموس (کرم الیدل) با موفقیت در درمان استفاده شده‌اند. به دلیل عدم وجود عوارض جانبی با کاربرد موضعی طولانی مدت، می‌توان از آنها با خیال راحت در نواحی حساس مانند چشم و صورت استفاده کرد.
درمان دپیگمانتاسیون
در بیماران مبتلا به ویتیلیگو که درگیری بسیار گسترده‌ای دارند، نواحی رنگی باقی‌مانده با داروهای مخصوص سفید می‌شوند. از آنجا که این روش باعث از بین رفتن دائمی رنگ می‌شود، باید با احتیاط استفاده شود.
درمان‌های جراحی
روش‌های مختلفی امتحان شده‌اند، اما این‌ها درمان‌های رایجی نیستند.
درمان با سودوکاتالاز
این یک روش جدید است. دو بار در روز روی ناحیه آسیب دیده ویتیلیگو اعمال می‌شود. نتایج خوب را می‌توان در ترکیب با UVB با باند باریک نیز به دست آورد.
منبع آرشیوی
مقاله اصلی را از سایت قدیمی باز کنید.
← همه مقالات