کهیر اصطلاح پزشکی برای برآمدگی‌های قرمز کم‌رنگ و برآمده‌ای است که به صورت گروهی روی پوست ظاهر می‌شوند. هر برآمدگی معمولاً ظرف چند ساعت بدون اینکه اثری از خود به جا بگذارد، فروکش می‌کند. در حالی که نواحی قدیمی محو می‌شوند، ممکن است برآمدگی‌های جدید ظاهر شوند. اندازه نواحی کهیر می‌تواند از اندازه یک سر سوزن تا اندازه یک بشقاب شام متفاوت باشد. آنها می‌توانند با هم ادغام شوند و برآمدگی‌های بسیار بزرگی تشکیل دهند. برآمدگی‌های کهیر معمولاً خارش دارند، اما ممکن است احساس سوزش یا گزش نیز ایجاد شود.
کهیر یا اورتیکاریا زمانی رخ می‌دهد که پلاسما از رگ‌های خونی کوچک در پوست نشت کند. این امر ناشی از آزاد شدن یک ماده شیمیایی به نام هیستامین است. هیستامین از ماست‌سل‌ها واقع در رگ‌های خونی پوست آزاد می‌شود. واکنش‌های آلرژیک، مواد شیمیایی موجود در غذا یا داروها همگی می‌توانند باعث آزاد شدن هیستامین شوند. با این حال، گاهی اوقات تعیین علت کهیر غیرممکن است.
کهیر بسیار شایع است. این بیماری می‌تواند در 10 تا 20 درصد از جمعیت در برهه‌ای از زندگی رخ دهد. بسیاری از حملات کهیر طی چند روز یا چند هفته برطرف می‌شوند. به ندرت، کهیر می‌تواند در برخی افراد سال‌ها ادامه یابد.
اگر کهیر در اطراف چشم‌ها، لب‌ها یا ناحیه تناسلی ایجاد شود، می‌تواند باعث تورم شدید در این بافت‌ها شود. با وجود ظاهر ترسناکشان، معمولاً ظرف ۲۴ ساعت فروکش می‌کنند. با این حال، اگر در تنفس یا بلع مشکل دارید، باید به دنبال فوریت‌های پزشکی باشید.
کهیر حاد
این نوعی کهیر است که مدت کوتاهی طول می‌کشد. شایع‌ترین علل آن غذاها، داروها یا عفونت‌ها هستند. گاهی اوقات گزش حشرات و بیماری‌های داخلی نیز می‌توانند از علل آن باشند. سایر علل شامل فشار، سرما و نور خورشید است.
غذاها: رایج‌ترین غذاهایی که باعث کهیر می‌شوند عبارتند از فندق، شکلات، ماهی، گوجه‌فرنگی، تخم‌مرغ، توت‌فرنگی تازه و شیر. غذاهای تازه (خام) بیشتر از غذاهای پخته باعث کهیر می‌شوند. افزودنی‌ها و رنگ‌های غذایی نیز می‌توانند باعث کهیر شوند.
داروها: هر نوع دارویی می‌تواند باعث کهیر شود. برخی از این داروها شامل آنتی‌بیوتیک‌ها، مسکن‌ها، آرام‌بخش‌ها و داروهای فشار خون هستند. قرص‌های لاغری بدون نسخه، آنتی‌اسیدها، داروهای روماتیسمی، ویتامین‌ها، قطره‌های چشم و گوش، ملین‌ها، داروهای واژینال یا سایر محصولات نیز می‌توانند باعث کهیر شوند. اگر کهیر را تجربه کردید، باید برای ارزیابی دقیق، پزشک خود را در مورد تمام محصولاتی که استفاده می‌کنید مطلع کنید.
عفونت‌ها: بسیاری از عفونت‌ها می‌توانند باعث کهیر شوند. در کودکان، فارنژیت و سرماخوردگی می‌توانند از علل شایع کهیر باشند.
کهیر مزمن
کهیری که بیش از ۶ هفته طول بکشد، کهیر مزمن نامیده می‌شود. یافتن علت این نوع کهیر دشوارتر از یافتن علت کهیر حاد است. کهیر مزمن بسیار نادرتر است. پزشک از شما سوالاتی می‌پرسد، شما را معاینه می‌کند و آزمایش‌های لازم را برای بررسی علت کهیر مزمن انجام می‌دهد.
کهیر فیزیکی
کهیر همچنین می‌تواند در پاسخ به نور خورشید، گرما، سرما، فشار، ارتعاش و ورزش رخ دهد. کهیر ناشی از نور خورشید معمولاً در عرض چند دقیقه پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب ظاهر می‌شود و در عرض یک تا دو ساعت فروکش می‌کند. کهیر ناشی از سرما کاملاً شایع است و معمولاً هنگام انتقال از یک محیط سرد به یک محیط گرم رخ می‌دهد. اگر سرما نواحی وسیعی از بدن را تحت تأثیر قرار دهد، آزادسازی بیش از حد هیستامین می‌تواند باعث تنگی نفس، قرمزی، کهیر عمومی و غش شود.
کهیر درموگرافیک (درموگرافیسم)
اگر کهیر پس از خراشیدن یا تحریک پوست ظاهر شود، درموگرافیسم نامیده می‌شود. این بیماری در ۵٪ از جمعیت رخ می‌دهد. افراد مبتلا به این بیماری عموماً سالم هستند. درموگرافیسم همچنین می‌تواند با انواع دیگر کهیر همراه باشد. این بیماری بیشتر در زنان جوان رخ می‌دهد و می‌تواند ماه‌ها ادامه داشته باشد.
درمان
بهترین درمان برای کهیر، یافتن و از بین بردن علت آن است. این کار همیشه آسان نیست و گاهی اوقات ممکن است یافتن علت ممکن نباشد. داروهای آنتی‌هیستامین بسیار مفید هستند و باید به طور منظم استفاده شوند. یک آنتی‌هیستامین واحد ممکن است همیشه نتایج خوبی نداشته باشد. متخصصان پوست ممکن است درمان‌های ترکیبی را توصیه کنند. در موارد شدید، تزریق آدرنالین یا درمان با کورتیزون ممکن است ضروری باشد.
منبع آرشیوی
مقاله اصلی را از سایت قدیمی باز کنید.
← همه مقالات